Δευτέρα, 1 Νοεμβρίου 2010

Σημειώσεις προεκλογικής εκστρατείας (1)



………………..
Εχουμε μπεί στην τελική ευθεία. Μένουν 9 μέρες για τις εκλογές.
Η προσωπική κούραση είναι αισθητή. Πάλι καλά. Εχω πάρει πιά το κολάϊ…..
Η τρίτη προεκλογική εκστρατεία μέσα σε 15 μήνες….
Κοιτάζω τους άλλους στο πάνελ. Οι υποψήφιοι αντιπεριφερειάρχες Χανίων. Τις τελευταίες μέρες περιφερόμαστε μαζί από κανάλι σε κανάλι. Εχουμε αποκτήσει οικειότητα. Κάπως σαν να μαστε παλιά φιλαράκια. Μάλλον όχι,  πιο πολύ σαν συνεργάτες-ηθοποιοί ενός θιάσου μοιάζουμε. Ενός θιάσου που παίζει το ίδιο έργο κάθε βράδυ, με μικρές παραλλαγές.
Η κάμερα με πιάνει πάλι να χασμουριέμαι. Στο διαφημιστικό διάλειμμα να θυμηθώ να ζητήσω καφέ. Με κάποιο κομμάτι του μυαλού μου ακούω έναν  συνυποψήφιό μου να λιβανίζει τον αρχηγό της παράταξής του.  Δεν είναι κάτι που αξίζει να του δώσω προσοχή. Αντίθετα, αν πεί κάτι σημαντικό που δεν το ήξερα, θα πρέπει να το σημειώσω.
Κοιτάζω τους άλλους και τις άλλες στο τραπέζι. Υπάρχουν παλιοί και έμπειροι σ αυτές τις τηλεσυζητήσεις,  όπως και νέοι που δεν έχουν πολυσυνηθίσει ακόμα.
Οι παλιοί είναι πάντα χαλαροί και άνετοι. Μιλούν αργά και εκφράζονται καθαρά, χωρίς πολλά λόγια. Κάποιοι έχουν κάνει και νομαρχιακοί ή δημοτικοί σύμβουλοι και λόγω αυτής της εμπειρίας μπορούν να μιλούν για συγκεκριμένα γεγονότα ή διαδικασίες.  Από πρωτοτυπία ιδεών, πάντως, τίποτα. Τα ίδια τετριμμένα, που λέγονται πάντα από τους εκπροσώπους των αρχηγικών σχημάτων που νέμονται συνήθως την τοπική ή και κεντρική εξουσία. Επίσης τετριμμένα και  με ξύλινη γλώσσα αυτά που ακούγονται από τους εκπροσώπους των σχημάτων της απολιθωμένης αριστεράς.
Περιορισμένες φραστικές αψιμαχίες διανθίζουν την κατάσταση.
Στους πιο άπειρους  στην τηλεόραση, παρατηρώ κάποια νευρικότητα και λάθη. Μπερδεύονται σε ατέλειωτες παρεκβάσεις. Προσπαθούν να πούν πολλά σε λίγο χρόνο (Αυτό, είναι γεγονός, το παθαίνω κι εγώ μερικές φορές). Συνήθως κουβαλούν φουσκωμένους φακέλους με τις θέσεις της παράταξης και άφθονα στατιστικά και άλλα στοιχεία για τα φλέγοντα κοινωνικά θέματα.
Ξέρω ότι αυτό είναι περιττό. Σχεδόν τίποτα από αυτό τον όγκο πληροφοριών δεν πρόκειται να ειπωθεί. Οι ερωτήσεις των δημοσιογράφων είναι, κατα κανόνα,  γενικές και προβλέψιμες. Δεν προσφέρονται για αναλύσεις, και ο χρόνος είναι περιορισμένος. Και δέν είναι σκόπιμο να αρχίσει να αναφέρει κανείς κατεβατά από νούμερα.  Είναι λάθος – οι τηλεθεατές κουράζονται και μπερδεύονται.
Το θέμα είναι να ξεχωρίσει κανείς αναφέροντας  με ξεκάθαρο τρόπο μια ιδέα διαφορετική από τις κοινοτυπίες που ακούγονται, μια ιδέα  που να τραβήξει το ενδιαφέρον.  Για να μπορεί να το κάνει όμως αυτό, σημαίνει πως έχει γίνει πολύχρονη δουλειά σε βάθος, συλλογικά και ατομικά, για την  επεξεργασία πολλών θεμάτων. Είμαι περήφανος που έχουμε κάνει τέτοια δουλειά στην κίνηση, με αποτέλεσμα οι άλλοι υποψήφιοι συχνά να «ξεπατηκώνουν» τις προτάσεις μας και να τις λένε και αυτοί….
Κάποιος λίγο κυνικός θα έλεγε πως, στην πραγματικότητα, ούτε το τι λές έχει σημασία. Σημασία έχει μόνο η εντύπωση που δίνεις με τον τρόπο που στήνεσαι, που κάθεσαι, που μιλάς. Να γίνεις συμπαθής σε αυτούς που σε βλέπουν και σε ακούν.
Ουσιαστικά μοστράρουμε τις φάτσες μας για να τις δούν οι τηλεθεατές και να τις….εμπεδώσουν. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για  όσους και όσες δεν έχουν τηλεοπτικό παρελθόν….
Ξαναγυρίζω στην άμεση πραγματικότητα. Η τελευταία ερώτηση της δημοσιογράφου για το κλείσιμο. «Πέστε στους   τηλεθεατές επιγραμματικά για ποιο λόγο θα πρέπει να ψηφίσουν την παράταξή σας».
Να συγκεντρωθώ. Να ξεκαθαρίσω 2-3 χτυπητές φράσεις που θα  πώ. Να μην ξεχάσω να δείξω στην κάμερα και το σήμα της κίνησης που έχουμε στο φυλλάδιο – το πήλινο μινωικό αγαλματίδιο  με τις τέσσερεις μορφές που χορεύουν  χέρι-χέρι έναν κυκλικό χορό. Για μας συμβολίζει τον συγκρητισμό, τη συνεργασία όλων των Κρητικών.
Η εκπομπή τελειώνει, πέφτουν διαφημίσεις. Ξεκαρφιτσώνουμε τα μικρόφωνα, σηκωνόμαστε και μαζεύουμε τα πράγματά μας. Χαιρετισμοί και ευχαριστίες και αναχωρούμε.
Μέχρι το επόμενο πάνελ….

                                                                        Γ. Βλοντάκης
                                            (υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης, μεταξύ άλλων…)


Τα πολλά μηδενικά και η ουσία...


ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΜΗΔΕΝΙΚΑ ΚΑΙ Η ΟΥΣΙΑ….

Ποιός θυμάται τα «άυλα» έργα;
Σε κάθε προεκλογική περίοδο αρχίζουν τα σχέδια και οι υποσχέσεις των πολιτικών. Αυτά  έχουν να κάνουν κυρίως με «έργα».  Ολοι ισχυρίζονται πως θα «προωθήσουν»  τα καλύτερα «έργα»…..Και βέβαια, ξέρουν πως είναι πολύ καλό για το πολιτικό τους γόητρο να φωτογραφηθούν μπροστά από μία κατασκευή (δρόμος, γέφυρα, φράγμα, λιμάνι, μουσείο  κ.λ.π.) με μία ταμπέλα που θα αναφέρει το όνομα του έργου και τον προϋπολογισμό, ένα νούμερο σε Ευρώ με πολλά μηδενικά (οσο πιο πολλά μηδενικά, τόσο πιο καλά…).
Αυτά, άλλωστε, θαμπώνουν τους ψηφοφόρους. Τώρα, το αν το «έργο» αυτό άξιζε τα λεφτά του και το αν έχει,  συνολικά εκτιμώντας, πραγματική κοινωνική  χρησιμότητα ή αν δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από όσα λύνει,  είναι άλλο ζήτημα….
Εκείνο που κανείς σχεδόν δεν τονίζει, είναι πως υπάρχουν «έργα» που δεν έχουν να κάνουν με καμμιά κατασκευή, δε χρειάζονται σίδερα και τσιμέντο, αλλά είναι εξ ίσου σημαντικά και απαραίτητα με αυτά που προαναφέραμε. Είναι «άυλα» πράγματα, που σχετίζονται με τη συντήρηση και τη διαχείριση.
Η παρακολούθηση και η συντήρηση ενός δρόμου, ενός νοσοκομείου  ή ενός χώρου υγειονομικής ταφής απορριμμάτων, για παράδειγμα, είναι εξ ίσου σημαντικό πράγμα με την κατασκευή τους. Αν δεν υπάρξει πρόβλεψη γι αυτά από την αρχή, ο δρόμος, το νοσοκομείο  ή ο Χ.Υ.Τ. θα αχρηστευθεί, αργά ή γρήγορα, ή θα θέλουν συνέχεια «μπαλώματα», που θα κοστίζουν πολύ.
Η εξοικονόμηση ενέργειας –με διάφορους τρόπους- είναι άλλο ένα από τα «άυλα» έργα. Η εξοικονόμηση υλικών –μέσω της ανακύκλωσης πρώτων υλών και της επαναχρησιμοποίησης  διαφόρων αντικειμένων- είναι επίσης παράδειγμα. Και τα δύο αυτά «έργα» προστατεύουν το περιβάλλον, εξοικονομούν φυσικούς πόρους, εξοικονομούν χρήματα, ενώ είναι δραστηριότητες που προσφέρουν θέσεις εργασίας.
Η θεσμοθέτηση χωροταξικών σχεδίων  είναι τεράστιας σημασίας για τις οικονομικές δραστηριότητες, αλλά και για την προστασία του περιβάλλοντος και για την ποιότητα  ζωής των ανθρώπων σε πόλεις και χωριά. Χωρίς αυτά οργιάζουν η αυθαιρεσία, η τσαπατσουλιά και τα πολιτικά παιχνίδια και ρουσφέτια. (Καλύτερα ένα χωροταξικό με κάποιες αδυναμίες παρά καθόλου χωροταξικό). Το χωροταξικό είναι η πρώτης προτεραιότητας «άυλη» επένδυση που χρειάζεται η Κρήτη.
Όλα τα παραπάνω παραδείγματα (μπορεί να βρεί κανείς και άλλα…) είναι έργα και υποδομές  ουσίας, αν και άυλα. Είναι προϋποθέσεις για τη συνολική υλική ανάπτυξη. Θα θέλαμε όλοι  οι υποψήφιοι που ενδιαφέρονται να διαχειριστούν τις υποθέσεις της Κρήτης μέσα από τη νέα περιφέρεια να το συνειδητοποιήσουν. Και οι πολίτες να το συνειδητοποιήσουν επίσης και να διατυπώνουν τα αιτήματά τους ανάλογα.

                                                                                    Γ. Βλοντάκης
                                                                          Γεωπόνος-Περιβ/λόγος